If you look at it our love is a whirlwind

If you look at it our love is a whirlwind

One day I wanted to be able to look back to this day and remember that my heart beat is louder than ever for you, only you my love.

Indeed the force is so strong like the whirlwind, it’s massive, destructive, exaggerated and all that. Inside this whirlwind are a mix of emotions this love has brought and taught me. My secret formula is always love. Hate, anger, pain, hopelessness, sadness, fear when I equate them with my love for you they always turn to what I didn’t expect for them to. A much stronger and braver love that can conquer all.

Of all the things that happened, today is the day that I realize that the fight I have chosen is all worth it. You are worth fighting for. All the pain, tears, anger, frustrations letting them go and fighting them is never that easy. They were like dragons taking my heart out and burning it over and over again. I cried thousands of times, I pitied myself, think of just ending my earth, blamed myself and all that and then I realized it was all because of my fear of losing you. And then I stood up, faced all these demons and conquered them one by one with the only weapon I have, my love for you. In the midst of this battle I almost gave up because the dark power that enveloped your heart is closing so fast that it almost blinded your love. You were so tempted that I had a hard time fighting back. But then as I was about to surrender I looked at you and felt and saw in your eyes the struggle and your willingness to get out of that dark power. Imprisoned and bound by this spell it made you weak and in need of a rescue. And for one last time as the enemies are bombarding me with so much force I took the chance to listen to my heartbeat. And it sounded stronger, stronger than ever. Focusing on this very energy I gathered my one last strength and as they were caving in towards us I closed my eyes and hugged you tight and freely we fell in this abyss and then the darkness grew and covered us both and suddenly all darkness were replaced with blinding lights then came the colors, bubbles, flowers, rainbows and we’re back! We won! Yes I won! Now stronger than ever no dark spell can ever bind your heart again, no dark powers will ever come to take you away from me. They were now buried inside my heartbeat who will beat for you forever! No more escape for the demons for our love conquers all!

One day when we get the chance to read this again we will be reminded of how much our love has gone through and how much our love grew.

Days will pass and we will somehow leave this earth when time comes but let this  be a testament that the journey of our love is a path no one has ever taken.

From this day forward I will love you like I’m gonna lose you.

Nakakapanibago

Nakakapanibago

Naalala ko noong una ko pa lang nadiskubre ang blogging sobrang saya ko magsulat araw-araw. Bago pa ako sa online noon, kumbaga kung sa mga online gamers “noob” ang tawag nila. Baguhan, konti pa lang ang alam. So ayun araw-araw nagsusulat ako tungkol sa mga ginagawa ko sa trabaho, sa bahay, sa buhay. Ginawa kong diary kasi hindi ko naman talaga alam na maari palang makita ng ibang tao ang isinusulat ko.

Pero mabuti naman yon at wala naman talaga akong dapat ikatakot kasi sa palagay ko wala naman na tayong maitatago sa mundo. Minsan nga mabuti na bukas lang ang paningin mo sa lahat ng bagay. Parang ang gaan lang ng lahat kung wala kang inaalala. Pero syempre hindi naman a lahat ng oras walang dapat alalahanin. Hindi din naman perpekto ang buhay. Siguro magtataka ang iba kung bakit tagalog itong panulat ko ngayon. Wala lang, ang tagal lang din kasi na hindi na ako nakapagsulat ng tagalog. Pakiramdam ko kelangan kung balikan kasi ayoko talaga makalimot ng sariling atin.

Minsan kasi nakakasawa na rin magbasa ng English, lahat kasi ng tao ngayon gusto nang malaman ng buong mundo ang lahat na gusto nilang sabihin, ginagawa, gagawin at kung anu-ano pa. Tulad ng social media lahat na yata ng nakita ko kahit anong lahi man ang mga ito ay talagang pinagsusumikapan na English ang status sa bawat araw. Kahit sa mga panayam sa TV at Radyo gustong-gusto nila English ang sagot sa mga tanong. Wala naman akong problema dun, ang sa akin lang naman syempre mas maigi pa rin na di makalimot sa sariling atin. Kung ang mga Japanese nga ay nakakatanggap ng Noble Prize awards at Writer’s award sa mga isinusulat nilang aklat na sa sarili nilang wika, tayo pa kaya. Ang punto lang, kaya nalang ipagmalaki sa buong mundo ang sarili nilang kultura, wika, panulat at kung anu-ano pa.

Hayyyy nakakamiss lang talagang magsulat, parang ang daming maaring sabihin at ibahagi. Gusto ko pa ring balikan ang impluwensya ng social media sa ating lahat. Ang mga ito naman ay sadyang obserbasyon lamang. Yung mga bagay na dati ay hindi pangkaraniwan na parang masasabi mong “Ay oo nga anu?” Ayoko namang maging negatibo sa panulat na ito pero gusto ko lang matukoy ang mga bagay-bagay na napagtuunan ng aking pansin sa mga nakaraang taon, araw, buwan. Una sa lahat, ng dahil sa social media ang dami ng mga taong nagpapanggap, nakakalimot at gayundin nabibiktima. Nagpapanggap kasi yung iba kahit na hindi naman talagang mayaman lahat ginagawa para magmukhang mayaman at angat sa iba kapag nag post sa kanilang social page, nagpapanggap na magaling kasi mahilig manumbat sa kapwa, nagpapanggap na hindi na marunong managalog kasi nakatira na sa ibang bansa, nagpapanggap na babae kahit lalaki pala, nagpapanggap na mabait at palakaibigan, lahat ng sosyal na pagkain kahit napicturan lang naman pala at hindi naman talaga aktwal na nakain at natikman at pinopost, lahat gustong maging mas angat sa bawat isa, pabonggahan ng bags, damit, sapatos, bahay, travels, ultimong bagong palit na punda na LV ang tatak at nabili sa relip ay ipopost yun kasi nga pangmayaman.

Heto na ngayon ang tungkol sa nakalimot. Ang mga taong nabanggit sa taas ay nakalimot na pala na sa squatter lang sya nakatira, wala pala talaga syang magarang bahay, kotse at mamahaling bag, nakalimot lang sya talagang magpakatotoo, nalimutan na din nya na gutom na pala ang mga anak nya kasi di sya nakapagsaing sa sobrang busy nya na makapag post ng bagong manicure nyang kuko eh pambili pa sana pala ng bigas ang binayad nya doon, may isa naman na ang daming travels at lakwatsa pero nakalimot na may nanay pala syang nag aantay sa bahay nila, may mga kapatid din pala sya, lola, auntie, pinsan na sabik na sabik na makita sya, pero dahil sosyal sya mga kaibigan nya lang ang kasama palagi sa outing. Tapos heto namang isa na nagkataon na nakapag abroad at pinopost pa ang mga kinitang pera sa page nya pero nakalimutan nya namang magbigay sa pamilya nya na syang nagpakahirap makapagtapos man lang sya. Meron din isang mapagkawang gawa lahat ng ginawang pagtulong ay naka social media din, ang daming natulungan pero nakalimot naman na marami din pala sa kapamilya nya ang talagang nangangailangan na totoong tulong. Meron din namang nakalimot na magsabi ng I love sa nanay nya na nasa tabi lang pala nya, pero ang dami namang sinasabihan ng I love you sa social media tapos may nagpaalala na birthday pala ng nanay nya sa araw na yun, pero yun sa social media binati ang nanay eh nasa bahay naman sya, anu ba namang lapitan mo ang nanay mo at yakapin sa sabihang i love you, Hayyy kakaawa talaga. Marami pa eh hindi ko mabanggit lahat.

Heto naman ang mga nabibiktima, ang pinakauna sa lahat gusto kong tukuyin ay ang mga biktima ng insecurities at inggit na dahil sa nakitang magandang post nga ka social media ay agad ng nag self pity at na insecure at naiinggit. Dahil doon nagalit sa sarili, sa nanay, sa asawa, sa kapatid kasi wala sya nun. Wag ganyan kapatid, kaya mo rin yan, kung hindi man marami namang mga bagay na maari mong paghugutan ng kasiyahan mo. Oo nga’t nakabili sya ng magarang bahay at kotse pero wala naman sa pamilya nya ang gustong makasama sya kasi nga sobrang matapobre na sya dahil sa achievements nya, samantalang ikaw, kasama mo ang pamilya mo, kahit simpleng buhay pero masaya naman kayo. Yung mga ganyang pag-iisip dapat hindi ba? Tapos meron din naman na sa sobrang paniwala na ang yaman yaman na nya ay biglang lumagpak ulit sa lupa kasi nagpabiktima sa silaw ng salapi at makamundong bagay, eh anu ngayon hiyang hiya na sya kasi lahat ng na post nya sa social media ay naglahong parang bula. Kaya nga friend dapat huwag kampante sa buhay kasi habang patuloy na uminog ang gulong pumapaibaba talaga yan sa para mabuo ang cycle. Enjoy lang kung anong meron ka at sanayin ang sarili na hindi lahat ng oras masaya mag social media. Minsan mag post ka din ng sad moments, yung legit na sad moments hindi yung peke.

Ayyy naku! andami ko na yatang nasabi dito. Quits na muna. Sa susunod ulit! Abangan!

Everyday I love you

Everyday I love you

You knew you love someone when your day is not complete without him or her.

Your favorite part of the day is waking up every morning and seeing him beside you. That smile on your face upon seeing him and you stare and kiss him gently while he sleeps and you take his arms wrap it around you and hug him. Then you think of how lucky you are to be beside the man of your dreams.All of that is enough to strengthen your day.

This is how I feel every waking day. With the man of my dreams, my husband, my friend, my lover and my best friend.

He is the best gift to me. Although our relationship has been though a lot of rough roads but we always manage to overcome and acknowledge each mistakes and correct them and become more stronger than ever.

He is very understanding and caring and loving. I love my husband very much.

 

Note to Self- #Selfday

Note to Self- #Selfday

Hey self, so how are you doing! Today let’s celebrate and look forward to all the good things in life. You’ve been through a lot lately and you deserve to be celebrated. You have a lot of fears to leave behind, look at the rainbows when you see them for they seldom show up but when they do it sure is hope and happiness that it brings. Life is amazing and don’t miss the chance of savoring every bit of it. Internalize your beauty coz you are beautiful. Congratulations for all the conquering, for being strong, for speaking up your mind, for taking time to think when you are so down. Self I salute you for all of the fears, anger, frustrations, failures that made you realize how strong you are and how invincible is your weapon, your faith in God. Kudos self for working so hard and doing everything and above that for never ever forgetting that you’re doing it not only for you but your family. Self always be reminded that your family and God is your greatest strength and that you can conquer all just as long as you leave your fears behind and trust and surrender your heart to God. ‪#‎iloveyouself‬ and ‪#‎todayisselfday‬

Ang mahirap, masalimuot na proseso ng paglimot

Ang mahirap, masalimuot na proseso ng paglimot

Alam mo ba na ang dali lang sabihin na, “Kaya mo yan”, “Huwag mo nang isipin pa”, “Move on”. Ang dali diba? Pero kapag ikaw ang sinasabihan at may pinagdadaanan ang hirap pakinggan, hindi naman kasi puso nila ang nasasaktan eh. Inaamin ko na nasabi ko rin ito dati sa mga kaibigan at kakilala ko, pero alam na alam ko ang bigat na nararamdaman nila, sa dami ba naman ng delubyo na pinagdaanan ko, sa lahat ng hirap, sakit kirot, hindi ko na nga minsan alam kung papano ko nalalampasan eh.

Masalimuot ang proseso na ito, ang hirap ipaliwanag, pero naiisip ko nga na kahit siguro anung pamanhid ang gamitin ko hindi nito tatablan ang puso ko. Kapag kasi puso natin ang tinatamaan lahat apektado.

Ang dami kasing bagay na nangyari sa akin na paulit-ulit na lang naaalala ng puso ko. Alam mo na iyong mga bagay na kahit ilang taon pa ang lumipas ang tindi pa rin.

Mga nakaraan na pag naalala mo sasabog ka talaga, iyong sampalin ka ng tatay mo na sobrang sakit at sa laki ng kamay nya buong mukha mo namaga at may hulma ng mga daliri, eh ang liit mo pa kaya noon. Wala kang reaksyon kundi iiyak, pero sa mga oras na iyon nagsisimula nang matutong masaktan ang puso mo.

Ang dami lang talaga, nung time na hinabol ka ng itak ng tatay mo kasi sinabi mo lang ang totoo na hindi mo sya mahal kasi sinasaktan ka nya, tapos nung mga oras na pinapalo ka nya ng paha kasi hinawakan mo ang bass ng sound system nya sa bahay na mas mahal pa pala nya yon kesa sa iyo, tapos nakita mo na sinipa ang kapatid mo at gumulong-gulong kasi pinaglaruan ang gitara ng tatay mo, sa murang edad na tatlong taong gulang, nagsimulang magtanong ang puso mo na bakit kaya nangyayari ang ganoon. Tapos bigla nalang ay namatayan ka ng kapatid, biglaan na mga pangyayari na sa musmos mong isipan ay halos hindi mo pa maintindihan na kung bakit kinabukasan hindi mo na sya makakalaro, kung bakit hindi sya magising sa kwadrado nyang higaan. Ang sakit talaga.

Tapos ang mga oras na nakikita mo na minamaltrato at sinasaktan ng tatay mo ang nanay mo, yung time na inuwi nya ang kerida nya sa bahay nyo para pagsilbihan ng nanay mo. Musmos ka pa noon pero pilit mong iniintindi ang mga bagay. Biglang natuto ka ng maaga na hindi ganun kadali ang mabuhay sa mundo. Isang araw nakita mo ang nanay mo na may black-eye tapos ilang bese syang nakunan sa pagbubuntis nya dahil sa pagpapabaya ng tatay mo. Ang hirap isipin at nasasaktan ka tuwing makikita mo na nahihirapan ang nanay mo, kaya sa murang edad ay natuto kang maghanapbuhay para matulungan sya. At bigla ay nakita mo na minaltrato sya ng kapatid at pamilya ng tatay mo. Wala syang kakampi sa lugar na iyon, kayo lang nga kapatid mo ang syang sandalan at nagpapapursigi sa kanya. Kaya nga bilib ako sa nanay ko, ang tibay ng loob, kung gaano nya lahat hinarap ang mga hamon. Alam ko sobrang sakit ng lahat para sa kanya.

Nung umuwi naman kayo sa pamilya ng nanay mo, naiwan kayo para makahanap buhay ang nanay mo, malayo na nga sya sinasaktan ka pa at pinagtatrabaho ng husto ng Auntie mo na pinag-iwanan sa inyo. Nung mga oras na araw araw at pinag iigib ka ng ilang galong tubig na hindi mo naman pweding gamitin ng walang pahintulot galing sa kanya, may mga araw na nagsusulat ka ng liham sa nanay mo at binabantaan ka na huwag magsumbong sa mga ginagawa nilang pagpapahirap, tapos binabantayan ka rin sa tuwing kakausapin ka ng nanay mo sa telepono. Araw-araw nagtitiis ka sa pisong laman ng bulsa mo, pinipilit mo nalang maging masaya sa pag-iimagine na sa tuwing naglalakad ka papunta sa school ay may mga fairies sa daanan. Pero ang totoo gutom, pagod at nanghihina ka na. Kinaya mo rin naman hanggang sa dumating at umuwi ang nanay mo at nalaman ang totoo mong kalagayan.

Tapos lipat na naman ulit sa ibang lugar, nanirahan kayo sa bahay ng kambing, inaapi ng mga kalaro at pinsan mo kasi mahirap lang daw kayo. Lahat ng pangungutya nila tinitiis mo lang. Ginawa mo ang lahat, nag aral kang mabuti, nagtatrabaho para makapag-aral. Lahat ng gawain sa liit ng katawan mo ay kinaya mo. Ang tanging regalo na mabibigay mo sa nanay mo ay ang pag akyat nya sa entablado para ikabit ang medalyang pinaghirapan mo. Pero hindi nawawala ang katotohanan at realidad na mahirap lang kayo, walang pera, hindi kayang bumili ng kahit isang pirasong papel.Naranasan nyong makikain sa ibang bahay sa sobrang hirap ng buhay, gutom ay tinitiis at pilit umasa na may darating na biyaya.

Tapos patuloy ang buhay, natapos mo ang elemntarya, hayskul at sobrang dami ng pangyuyurak na dinanas mo. Tapos nag kolehiyo ka na, nanirahan at nagtrabaho sa ibang tao para maitaguyod ang pag aaral, kahit hirap ka tiniis mo lang, hanggang sa umabot na wala kang kinakain, pumapasok ka na butas ang sapatos mo at sa sobrang awa ng kaklase mo ay binigyan ka ng isang pares ng sapatos.

Ang laki ng expectations sa iyo ng mga nakakakilala, pero ikaw naman laging napapaisip na bakit sobrang hirap naman ng buhay. Dahil doon ay pinili mo na itigil ang pag aaral at hanapin ang sarili mo. Mga ilang beses ka rin napaisip na kitilin ang sariling buhay. Pero sa huli isinalig mo ang buhay mo sa Panginoon, dinala ka ng mga paa mo sa Maynila, ang daming nangyari na nagpabago sa buhay mo.

Nagkatrabaho ka at tapos doon ay nakilala mo ang taong magmamahal sa iyo. Pero hindi naging madali ang lahat, ang daming pananakit na ginawa sa iyo, sinaktan ng ex niya, sinaktan ka ng nanay nya ng paulit-ulit. Ang sakit na iyon ay hindi basta-basta kasi psychological pain yon. Pilit niyang pinapakita na hindi ka nya gusto, pinatira nya kasama sa bahay nyo ang ex ng asawa mo, pinagtsismisan ka, pinaratangan palalamunin ka lang sa sandaling time na natigil ka sa trabaho, pinilit na ilayo sa iyo ang look ng pamangkin mo, ang dami lang negative na nangyayari na hindi mo maipaliwanag kasi wala ka namang masamang ginagawa sa mga taong ito. Minahal mo lang ang anak nya. Sinakripisyo mo ang career at pangarap sa pamilya para sa kanya. At dahil sa pilit na inilayo sa iyo ang loob ng pamangkin mo ay hindi mo naman lang ito makausap, hanggang sa mawala na sya. Sobrang sakit lang talaga.

Tapos ngayon naman bigla ay sinasaktan ka ng taong mahal mo. Unti-unti ay nagbabago ang pagtrato nya sa iyo na ang lamig lang. Ewan di ko na alam kung papaano na naman malalampasan ito. Malapit na sana ang 8 year anniversary nyo at papalapit pa ang kaarawan mo.

Kaya tuloy pilit na bumabalik ang alaala ng lahat ng nakaraan nung iniwan kami nga tatay ko at pinagpalit sa iba ang nanay ko, kung gaano kasakit na lumaki na walang tatay, kung gaano kahirap ang naging buhay ko, kung gaano na laging ako nalang ang nagbibigay, nagpapaubaya, nagkikimkim ng lahat ng sakit. Ang daming pagkakataon na iniiyak kong mag-isa ang lahat.

Kaya mo pa bang sabihin na “Move on” lang. Hirap kaya, ikaw try mo.

Animal Cruelty : It’s hard to describe people nowadays

Animal Cruelty : It’s hard to describe people nowadays

Mean, cruel, monsters, no not monsters worst than that. It’s hard to find a word to describe these people. I do not understand why they take fun and happiness out of hurting these poor animals. These creatures whose life only evolves on their limited capability to communicate what they feel and how they wanted to just live in peace with these humans.

I know to err is human but it’s too much to bear. It breaks my heart to see the cruelty and to read these things about people always trying to hurt these poor creatures.

Someday, one day they will realize that reason why we should co-exist. Karma will come in no time and justice will be served to those who committed these wrongdoings.

I grew up loving dogs, cats, birds all animals, in fact when I was little I would even try to talk to ants and lady bugs. If only I have the resources and money I’d rather build a paradise for them. Animals and their attachment to us as their humans is hard to fathom, but the connection I’ve had with them is priceless that no human connection could ever replace. I find it calming to talk to my dog and cats about my life. Although they won’t understand but I can hear their heart listens and they respond in a way that makes your heart melt. When you were talking to them and they stare with those loving eyes and lick your face and sit on your lap. Those things nothing can replace them.

On Marriage: Resolving the Cheating Issue

On Marriage: Resolving the Cheating Issue

So here’s a continuation of yesterday’s saga. I waited for my husband to wake up so we could talk. I was not able to sleep the whole night. I kept on thinking why he would do that to me. What have I done to deserve such.

So morning came, he woke up early to prepare for work and I know that she is still in his mind, he has no idea I already knew it. So I woke up as well and waited for the right time to confront him about the issue.

So I reminded him of one thing we talked the other night not related to the issue, then he asked me why I would wake up for such a minute thing, and that’s the time I started to ask him in a tease, I told him “You know you have a fault, there’s something that you did and I already knew it.” He keeps on guessing and I told him I knew about him flirting with someone else and that I texted the girl and I saw the phone records as well. And I asked him why would he do that. I told him we’ve invested so much in this relationship and that I love him and we need to resolve the issue right away. I told him that there are still other things to think about other than that issue.

I’m glad that he is honest and that he told me about it and said he is actually ending the issue between them. He however couldn’t believe that I’ve messaged the girl.  I told him about the whole context of the message I sent the girl and ask him to never ever get involve in this kind of situation again. He said sorry, I said I love him and that he should not do this to me. I am keeping myself strong and not cry. I understand he has to leave early for work so that’s the end of the conversation.

When he arrived night time, we once again discussed about the issue, we dine out and  I listened to what he had to say, he had explained to me that he’s kind of fallen for her because she’s challenged him by avoiding him or something like that and he keeps on explaining that he needs to say to her that he had a crush on her and that he just wanted to be transparent about it. I listened to the whole explanation and then I said. “You know, no matter how you explain it, there is no other way to describe it but cheating.” Why would you fall for someone when you already have me? Do you not love me anymore? Have I done something wrong or have I wronged you that made you do it? Can you please explain because I am not understanding why you have to do it. And I told him you know when you are married that is suppose to be the last thing that your wife should be thinking about. Cheating is not even in my vocabs, I never thought of it, I told him he just need to stop it, do not invest those kinds of feelings and emotion to someone else or there are consequences. Then he explained to me that maybe he just misses the days when he is still courting, that kind of feeling. Then in my mind I said why not think of something to bring back that spark between us. And I would always end to a point telling him that no explanation could ever justify cheating. And yes he cheated.

So the only thing I needed from him is assurance and his loyalty. While we were discussing he also mentioned that he thinks of me while doing it and have been contemplating as well why he would do such a thing. And then I said to him, you know I don’t want us to be like other people, I don’t want this issue to grow bigger, I told him he needs to realize that there are consequences, it’s not only me, but both our families, his career could be affected.

I told him I want us to leave a good legacy to our siblings and that no matter how the thing is he needs to stop it. He needs to assure me that there’s nobody else other than me. He did and I believe him.

But still it’s not easy for me. This will take long and maybe I would never even forget this. Hopefully he keeps his word.