Tanga! Bakit Inunfriend Mo? Internet Lang Yan Mas Matindi Ang Love!

Tanga! Bakit Inunfriend Mo? Internet Lang Yan Mas Matindi Ang Love!

“Wish I could be the one, the one who could give you love, the kind of love that you really need”.

“Sana dalawa ang puso ko”

Ang tanga ko naman talaga oh. Hirap naman kasi kapag mahal mo ang tao. Hamakin mo nga naman na kinakaya mo i unfriend. Hirap talaga sakiiittt!

Whew! panu ba yan eh ang tagal ko na talagang mahal ang taong to eh, di ko lang talaga maamin sa sarili ko o sadyang tanga nga talaga ako.

Nung una ko syang masilayan talagang iba eh, alam mo yung ramdam mo na biglang bumagyo sa loob ng puso mo. Totoo yung bang tipong pagtingin mo sa dibdib mo ay sobrang sabog dahil sa kabog ng kabog. Hayyyy totoo yan kaloka talaga.

Grabe naman kasi si Madlang Creator kung anu-ano ang mga pinararanas sa akin. Isa na nga dito ang makilala ko si “Prince of my dream”, maging bahagi sya nga buhay ko, maging kaibigan ko, katawanan, karamay. Kaloka talaga ano?

Hamak mo ang tagal naming nagkasama nito eh. Di ko alam kung my mga naging obvious din akong moves para mapansin ng tao na to na may gusto ako sa kanya. Sa araw-araw naming pagkikita sa school noon. Sa bawat araw na nakikipagtawanan sya sa akin, nakikiramay, nakikinig hayyssss bakit kaya hindi naging kami.

Tama ba na sabihin ko na natorpe ako sa kanya, eh di naman yata tama, ako torpe, may babae bang torpe? Pwede ba yun. Ewan ko basta feeling ko natorpe talaga ako. Hayyysss naloka na nga talaga siguro ako.

Himala na nga lang siguro na mahalin pa ako ni “Prince of my dream”. Wish ko nga sana talagang minahal nya ako noon. Ang tagal na rin kasi na mahal ko sya eh as in sobrang tagal na hanggang ngayon ay di ko pa rin sya maiwaglit sa isip ko. Maniwala ka pinilit ko talaga na malimutan sya pero di ko maintindihan.

Talagang bumabalik eh, ano ba yan! Ano ba talaga ang purpose mo sa buhay ko “Prince of my dreams”?

Teka lang medyo naalala ko nga pala unfriend? Hahahaha kakatawa kasi sa internet lang yun eh, sa internet ko lang kayang gawin yun sa kanya. Eh sa sobrang pag iwas ko ay parang lalo pa ngang lumapit eh. as in super lapit lang, halos isang jeepney ride lang nasa bahay ko na eh.

Tapos speaking of inunfriend ko sa internet tapos connected naman kami sa emails at skype! Tama ba yun? Hahahahaa ibang level talaga to. Ang bigat pare! Ang masaklap pa nyan ay na reunite talaga kami, dahil nga kasi yun sa “friendship” namin.

Siguro napakatalino ng taong makakapagturo sa akin na i unfriend ko sa buhay ko si “Prince of my dreams”. As in i unfriend sya in real life. Di ba pagpapaka obvious naman yun na parang sa wala lang dahilan ay bigla nalang di mo pansinin ang tao.

Hay nako Prince sana kung alam mo lang kung gaano kahirap sa akin na bigla ay nagkaroon muli tayo ng communication sa isa’t isa. Bakit naman kasi naging sobrang sama ng pangyayari sa life ko lately kaya nagdecide ako bumalik sa homeplace namin, yan tuloy eto na naman, simula na naman nga pagkabog, kabog nitong puso ko para sayo.

Naalala ko nga one time na nagdinner tayo, as in isang rare event na tayong dalawa lang and we were talking about our lives at di ako makatingin sayo, di ko kaya na makipag-usap ng matino, yung ang hirap na inches lang ang pagitan natin sa isa’t isa. Sobrang naiihi ako sa sobrang kilig na for all those years naulit muli na na solo kita.

Sa dami pa naman ng nagkakagusto at humahabol sayo. Hayyyysss super talaga , super killiiiiggg ang moment na yun, tapos ihinatid mo pa ako sa bahay kasi ginabi na tayo sa sobrang kwentuhan na hindi ko rin maalala ang lahat nga sinasabi mo at sinasabi ko sayo kasi sobrang overwhelmed ako na parang litaw sa ulap ang isipan.

Yung unang alone moments kasi natin noon yung sinundo mo ako sa harap ng school tapos sumakay tayo ng traysikel papunta sa bahay ninyo kasi makikigamit ako ng phone. Tapos naalala ko nun na tinanong tayo ng isang schoolmate na kung kelan daw ang wedding natin, as in sobrang kilig ko nung sinabi mo na “Bukas, bukas na ang kasal namin” kung di nga lang jowk yun eh, papatulan ko na talaga.

Ang dami pa kaya nating mga kilig moments, tulad nung nag party tayo sa may tabing dagat kasama ang ibang friends tapos naglaro tayo ng truth or dare at pinapasigaw mo sa akin kung sino ang crush ko. Hayyysss kung alam mo lang pangalan mo talaga gusto kong isigaw.

Tapos nung isang beses na gustong gusto mo ako isama sa bahay ninyo. Sabi ko nga tanga ako eh kasi sinabihan kita na busy ako at di ako makakapunta at next time nalang.

As in ang dami dami at super dami pa ng mga moments ko sayo. Pero panu yan eh di mo naman ako like kasi friends tayo eh.

Nakakainis ka naman kasi minsan eh may mga i miss you, miss you ka pa na message sa akin, may mga pasaring ka pa na anu gagawin mo kung wala ako. Eh sino ba naman ang di kikiligin sa mga yan.

Pero alam mo kasi, nakalimutan na kita eh, it was like 5 years ago na manirahan ako at nagpatuloy mabuhay sa ibang lugar. Di mo lang kasi alam isa ka sa mga dahilan kung bakit lumayo ako.Di na kita naaalala nun eh, di ko na nga matandaan na naging magkaibigan tayo.

Ang masaklap pa kasi nyan hindi na talaga pweding maging tayo kasi mamaya ko nalang i re-reveal ito.

Back to kilig moments muna, isa pa kasi sa tuwing magkikita tayo talagang ang saya saya ko. Sobrang saya na parang nanalo lang sa jackpot ng lotto.

Ikaw nga talaga siguro ang first love ko kasi ang hirap hirap mo i let go. Ang hirap na di ka pansinin, makausap, makita. Sabi nga nila first love never dies, tama nga siguro because in my heart you never died. Nandiyan ka palagi, naaalala ka ng puso ko sa tuwing makikita ka niyang muli.

Nung una talaga akala ko crush lang eh, pweding lumipas, tumanda, mawala, kumupas, pero hindi eh, parang masyado pa nga yatang tumindi eh.

Kung pwede nga lang sana. Super sayang. Mahal pa rin talaga kita. Sana one day may chance na maging mahal mo rin ako.

Ngayon kasi may mahal na akong iba, meron nga may-ari sa puso ko, nakalock na nga eh, nakatali, kandado at vault pa.

Panu kasi eh di ka naman na nagparamdam nung mawala ako, yan tuloy si Madlang Creator binigyan ako ng bagong someone.

Hindi ko naman sinasabi na hindi ko mahal ang asawa ko ngayon pero kasi mahal pa rin kita at mahal ko rin sya.

Mukha ngang nagkatotoo yata ang theme song na ginamit ko noon sa isang story na sinulat ko “Sana dalawa ang puso ko”.

Ang bigat-bigat na talaga kasing dalhin nito eh. Di ko na kaya, hirap nang itago. Puso anu ka ba i let go mo na nga huwag ka lang mag unfriend kasi hirap eh.

Basta kung mababasa mo to alam mo na na sobrang tinamaan talaga ako sayo.

To my current love: I love, love, love you pero di ko alam, kagaya mo lagi mo rin ikinukwento ang tungkol sa first love mo na hindi mo sya kayang kalimutan, siguro ganun din ang nasa puso ko ngayon.

Ang wierd no? Kaya kayo hoy! Di epektib ang unfriend kasi magkikita pa rin kayo, magkakausap, magkakapicturan at kung anu-ano pa.

Wakas na wagas! Tingnan at abangan nalang natin ang mga kaganapan, magaganap, gaganapin!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s